روشی جدید جهت افزایش استحکام بلوک ساختمانی

نتایج تحقیات نشان داده است که استفاده از ضایعات چوب در طرح اختلاط بتن می‌تواند به هرچه قوی‌تر شدن آن کمک کند.
همچنین باید توجه داشت،  سیمان مورد استفاده در بتن جهت تولید بلوک های سیمانی منبع عظیم انتشار کربن دی اکسید است، بنابراین هرچه بیشتر بتوانیم سیمان مصرفی در تولیذ بتن را کاهش دهیم، بهتر خواهد بود. 

بتن مورد استفاده در قطعات پیش ساخته بتنی

بتن با مخلوط کردن یک ماده سنگی مانند شن با آب و سیمان ساخته می‌شود. پس از تبخیر شدن آب از این مخلوط، سیمان سفت و با شن ترکیب می‌شود و در نهایت می توان از آن در موارد مختلفی نظیر تولید انواع قطعات بتنی پیش ساخته مانند بلوک سیمانی، جدول، کول و … استفاده کرد.

بلوک پلیمری

پروفسور یویا ساکای دانشمند دانشگاه توکیو  سرپرست این مطالعه و همکارانش، لیگنین را که از ضایعات چوب به دست را برای اولین بار به بتن اضافه کردند.

لیگنین یک پلیمر آلی پیچیده و یک عنصر اساسی در پشتیبانی از بافت گیاهان عروقی(دارای مجرای آب) است. این پلیمر دقیقا همان چیزی است که به چوب استحکام می‌بخشد.

در نهایت مشخص شد که با ترکیب دقیق متغیرهایی مانند نسبت سیمان و سنگدانه ها و لیگنین، میزان آب، دما، میزان و مدت زمان فشار، لیگنین به یک چسب بسیار کارآمد تبدیل شده و قطعات پودر بتن را به خوبی به هم متصل می‌کند.

هنگامی که آزمایش شد، مشخص شد که بتن تهیه شده از مواد بازیافت شدهچوب، مقاومت خمشی بیشتری نسبت به بتن معمولی دارد. به عنوان یک امتیاز اضافی نیز مشخص شد به دلیل ماهیت لیگنین، بتن، زیست تخریب پذیر می‌شود.

این بتن می تواند در تولید بلوک سبک نیز مورد استفاده قرار گیرد و از نتایج این تحقیق در جهت افزایش بلوک سیمانی استفاده کرد.

لینگن چیست؟

لیگنین یک پلیمر پیچیده ساخته شده از واحدهای مولکولی فنیل‌پروپان است که به شکل آمورف و مخلوط با هولوسلولز در گیاهان به صورت لایه‌ای دور سلولز را فرا گرفته‌ است. بعد از سلولز، لیگنین رایج‌ترین ترکیب در ساختار گیاهان چوبی و غیرچوبی است. چوب خشک حاوی حدود ۲۵ درصد لیگنین است که در دیواره سلولی و در قسمت خارجی سلول قرار گرفته‌ است. لیگنین به‌عنوان یک اتصال دهنده دیواره سلولی عمل می‌کند و فیبرهای سلولی حاوی ماتریکس را برای استحکام ساختار چوب به هم متصل می‌نماید. منابع لیگنین فراوان و غالبا هم غیرقابل مصرف هستند. چوب و پوست درختان که از صنایع الواری به‌جای می‌مانند و همچنین ضایعات کشاورزی می‌توانند مقدار بسیار زیادی لیگنین حاصل دهند.

علاوه بر این، دانشمندان معتقدند که می‌توان از لیگنین به دست آمده از منابع دیگر گیاهی مانند دورریزهای کشاورزی نیز استفاده کرد. حتی ممکن است در نهایت امکان ایجاد یک بتن جدید وجود داشته باشد که در آن از لیگنین در سیمان استفاده شده باشد.

بتن در مفهوم وسیع به هر ماده یا ترکیبی که از یک ماده چسبنده با خاصیت سیمانی شدن تشکیل شده باشد، گفته می‌شود. برای مقاوم سازی بتن ممکن است از انواع مختلف سیمان و نیز پوزولان‌ها، سرباره کوره‌ها، مواد مضاف، گوگرد، مواد افزودنی، پلیمرها، الیاف و غیره تهیه شود. همچنین در نحوه ساخت آن ممکن است حرارت، بخار آب، اتوکلاو، خلأ، فشارهای هیدرولیکی و متراکم‌کننده‌های مختلف استفاده شود.

 

“ساکای” می‌گوید: این یافته‌ها می‌تواند ما را به سمت یک صنعت ساخت و ساز سبزتر و اقتصادی‌تر پیش ببرد

که نه تنها انبوه ضایعات بتن و چوب را کاهش می‌دهد، بلکه به محیط زیست و تغییر اوضاع نیز کمک می‌کند.

بلوک مانا به زمینی سبز، خانه ای با استحکام و مصالحی اقتصادی می اندیشد و  برای تولید آن تلاش می کند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

82 + = 92